مجمع مرغان

به گزارش پایگاه خبری صدای گامبرون:
در منطق الطیر فریدالدین عطار گروهی از مرغان،از انواع گوناگون، تصمیم می گیرند که به جستجوی پادشاه خود، سیمرغ بروند.این طلب ، آنان را از میان وادی های صعب حیرت و ادراک ، افتراق و اتحاد،فنا،عشق، و سرانجام خودِ وادیِ طلب، عبور می دهد.در پایان سفر پاداش آن ها با آشکار شدن این که شهریاری که در پی او بودند، همواره در درون خود آن ها مخفی بوده، به دست می آید.چنان چه داستان عطار استعاراتی از حقایق خود می سازد (اسامی دره ها با عواطف پیوستگی دارند و سفر بیرونی در واقع سفر درونی است)، بیان «من تو هستم و تو من»، در بردارنده ی وحدت عظیم تری است_ که میان همه ی موجودات زنده با خدا نهفته است. چنان چه هدهد می گوید:
” با این که شما موجودات بی شماری را می بینید، آن چه در حقیقت هست،تنها یکی است_همه، یکی را می سازند که در وحدتش کامل است”
بنابراین قصه ی عطار،داستانی است درباره ی جست و جوی تمامیت: اون بیان می دارد:
“اگر می خواهی کامل باشی،کمال را جستجو کن،کمال را انتخاب کن،کمال شو”

شومیت میتر
ترجمه: عبدالحسین مرتضوی،میترا علوی طلب
انتخاب: سعید سیاهویی