مطب دکتر کالیگاری

به گزارش پایگاه خبری صدای گامبرون:

در اواخر ۱۹۲۰، در برلین فیلمی به نمایش در آمد که بلافاصله چونان کاری نو در سینما شناخته شد:
مطب دکتر کالیگاری.
تازگی این فیلم تخیل عموم را تسخیر کرد و فیلم به موفقیتی قابل ملاحظه ای دست پیدا کرد.
در این فیلم از دکورهای استیلیزه ای استفاده شد بود مرکب از تصاویر ساختمان های غریب و از ریخت افتاده ای که به شیوه صحنه تئاتر روی پارچه و تخته نقاشی شده بودند.
بازیگران فیلم هیچ کوششی برای ارائه بازی های واقع گرایانه نمی کردند؛ بر عکس،حرکاتی به نمایش می گذاشتند که به جست و خیز و رقص می ماند.
منتقدان اعلام کردند که سبک اکسپرسیونیستی، که مدت ها بود در هنرهای دیگر جا افتاده بود، راه خود را به سینما نیز گشوده است و بحث هایی در زمینه مزایای این رویداد برای هنر سینما پیش کشیدند.

کتاب تاریخ سینما
نوشته: دیوید بوردول،کریستین تامسون
ترجمه: روبرت صافاریان
انتخاب: سعید سیاهویی