از ساختن جوک تا کندن گورهای چهار متری

(بابک پارسا)

همه چیز خوب بود ، گرانی بود ، ولی زندگی جاری بود ، سختی بود ولی زندگی جاری بود ، بنزین سه هزار تومنی میخریدیم ولی زندگی جاری بود ، یواش یواش آماده استقبال از عمو نوروز بودیم که ناغافل یک میهمان ناخوانده زودتر از عمو نوروز به کشورمون رسید ، مهمونی که با اومدنش زندگی عادی مردمو تحت شعاع خودش قرار داد .

ویروسی بنام کرونا در این روزهای پایانی سال میهمان کشور ما شد ، هر چند با اومدنش خیلی از خانواده ها عذادار شدند ، خانواده هایی که به واسطه همین ویروس پدر ، مادر و فرزندان خود را از دست داده بودند و باید گورهای چهار متری آنان را دفن میکردند ولی این ویروس درسهایی به ما داد که هیچ دانشگاه و مکتبی نمیتوانست این درسها را به ما بدهد ، کرونا به ما یاد داد برخی از مسئولین ما چقدر در مقابله با مشکلات ضعیفند ، چقدر کشور ما در مواجه با بلاهای یهویی بی دست و پاست ، چقدر فقط حرف زند و ادعا کردند ولی در عمل طبل تو خالی بودند ، از مسئولین که بگذریم این ویروس چشممان را به ویروسهای خودی و خطرناکتر روشن کرد ، ویروسهایی که همیشه در جامعه و در کنار ما بودند و ما آنها را نمیدیدیم ، که به مراتب خطرناکتر از کرونا بودند ، آنهایی که جان مردم و همشهریانشان مهم نبود و احتکار ماسک و الکل و ژل ضد عفونی، سرعت شیوع کرونا را بیشتر کردند ، که اگر فلان آقا و یا فلان خانم ماسک گیرش میومد و در خیابان ماسک میزد شاید الان بجای دفن شدن در گور چهار متری، در کنار خانواده خودش بود ، اینکه بعضی از ایرانی ها کی و چطوری به این مرحله از رذالت رسیدند که سود مالی برایشان از جان همنوعشان مهمتر است را نمیدانم ، ولی خوب میدانم که چطور باید این ویروسهای خطرناک جامعه را به مجازات اعملاشان رساند که درسی شود برای دیگران .

مسئله مهم دیگر که دل خیلی هارا رنجانده این است که انبارهای محتکرین که مملوء از ماسک بوده و توسط مسئولین کشف شده باید مردم شهر را از ماسک بی نیاز میکرد، اما متاسفانه شاهد این هم نبودیم، معلوم نیست ماسکهای پیدا شده در کجای این شهر مجددا ناپدید شد که باز کمبود ماسک ، مردم شهر را وادار به خرید ماسکهای پارچه ای ۱۵ و ۲۵ هزار تومنی کرد !! آقایان مسئول این وظیفه شماست که ماسکی را که جزء اولیه ترین امکانات مقابله با ویروس کرونا بود را رایگان به دست مردم میرساندید ، یا اگر هم دوست نداشتید از خزانه دولت هزینه کنید ، همان ماسکهای کشف شده را به مردم اهدا می کردید ، اما دریغ، دریغ که این کار هم نکردید .

مردم ما از آنجایی که همیشه مغلوب مشکلات بودند ، فقط تنها کاری که در مقابل مشکلات بلدند انجام بدهند جوک ساختن است ، جوک درباره قیمت دلار ، پیاز ، گوجه ، بنزین ، جوک نبودن پوشک بچه و حالا جوکهای ویروس کرونا ، حالا از این جوکهای کرونایی رسیدیم به گورهای چهار متری که جنازه های فوت شده بر اثر کرونا ، همراه با آهک باید دفن شوند ، اینکه کرونا چند نفر از هموطنانمان را تا این لحظه به کام مرگ کشانده را نمیدانیم، نمیدانیم چرا که هیچ وقت اخبار و آمار درستی را از مسئولین ندیدیم ، ولی با یک نگاه به تعداد مبتلایان و فوتی های اعلام شده به راحتی میتوان متوجه شد که به نسبت مبتلایان ، ایران بیشترین فوتی را در این زمینه داشته که این هم باعث تاسفه ، هر چند معتقدم مقصر بخشی از آمار بالای مرگ و میر خودمان هستیم ، خودمان که وقتی اعلام میکنند در خانه بمانید و مدارس را تعطیل میکنند ، راهی سفر نشویم، تعطیلی مدارس به معنای زنگ تفریح عید نیست ، بلکه به معنای زنگ خطر است ، خطری که به شدت جان جامعه را تهدید میکند ، و در این وانفسا که نمیتوان به توان دولتی ها اکتفا کرد ، خودمان باید حافظ جان خود و خانواده باشیم .

امسال به لطف کشور کمونیستی دوست و برادر ، چین ، ورود ویروس کرونا از این کشور به ایران ، عید مردم ایران سیاه شد ، سیاه شد چون خیلی ها فوت کردند ، سیاه شد چون خیلی های دیگر نیز فوت خواهند کرد ، عید سیاه شد چون کسبه بازار در زمان اوج کار ، بیکار شدند و تعداد بسیاری از کسبه به واسطه چکهایی که کشیدند و نتوانستند آن را پاس کنند ، در سال آینده روانه دادگاه و زندان خواهند شد ، عید ایرانیان سیاه شد چون کشور هیچ گاه توان مقابله به مشکلات را نداشت ، عید مردم سیاه شد چون آن زمان که باید شهر قم را که منشاء شیوع ویروس در کشور بود را قرنطینه میکردند، نکردند و این ویروس به همه جای کشور کشانده شد .

زمستان خواهد رفت و روسیاهی برای ذغال خواهد ماند ، این ویروس حتی اگر نیمی از مردم کشور را هم به کام مرگ بکشاند ، از ایران میرود ، اما مردم باید یاد بگیرند برای مقابله با هر مشکلی باید آمادگی صد در صد داشته باشند و به امید دولتی ها نباشند ، باید یاد بگیرند احتکار حتی یک ماسک، میتواند به قیمت فوت یک نفر و عذادار شدن یک خانواده تمام شود ، ودر آخر یاد بگیریم انسان باشیم ، یک انسان با تمام معیارهای اولیه انسانیت .