جنگل‌های «مانگرو» اکوسیستم‌های غنی هستند که به شکل‌های منحصر به‌فردی از کره زمین و بشر حمایت می‌کنند. مانگروها مشابه با جنگل‌های خشک هستند اما این اکوسیستم با فراهم کردن شرایط و زمینه برای رشد ماهی‌ها، ذخیره کربن و مقابله با سیل از کره زمین با تاثیرات چندگانه حفاظت می‌کند.

ذخیره‌گاه زیست‌کره حرّا تنها منطقه حفاظت شده از جنگل‌های مانگرو در حاشیه شمالی خلیج فارس و دریای عمان ایران است که بیشترین تراکم پوشش را نیز در همین منطقه دارد. این ذخیره‌گاه در فاصله بین جزیره قشم در خلیج فارس و ساحل سرزمینی ایران قرار دارد و جزو محدوده استان هرمزگان است. جنگل‌ حرّا، جنگل‌های ساحلی حساس و شکننده‌ای است که نقش ارزنده‌ای در حفظ تنوع زیستی منطقه دارد. به جهت اهمیت این جنگل‌ها ۴ مرداد ( ۲۶ ژوئیه) را «روز جهانی مانگرو» نامگذاری کرده‌اند.

کارشناس تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست اضافه کرد: طیف وسیعی از پرندگان مهاجر در جنگل حرّا در گواتر سیستان و بلوچستان هنگام زمستان دیده می‌شوند. نایبند و قشم نیز از زیستگاه‌های مهم پرندگان مهاجر هستند و عموما جزو سایت‌های پرنده‌نگری و سرشماری پرندگان به شمار می‌روند.

وی با بیان اینکه جنگل‌های حرّا  کارکردهای زیست‌بومی بسیار قوی به‌ویژه در زمینه پیشگیری از شدت امواج و توفان‌ها دارند، تصریح کرد:  در کشورهایی که جنگل‌های حرّا تنک شده یا از بین رفته‌اند سونامی‌های  ضعیف و توفان‌های دریایی آسیب زیادی به ساحل وارد کرده یا موجب از بین رفتن کل آن شده‌اند و سکونتگاه‌های انسانی را نیز تحت تاثیر قرار داده‌اند.

کارشناس تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه جنگل‌های حرّا در راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت به عنوان روش‌های حفاظتی جدید مطرح است، گفت:  اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت سعی می‌کند از کارکردهای زیست‌بومی گونه‌های زیستگاه‌ها برای حفاظت استفاده کند. در این جهت یکی از مهمترین اقدامات در کشورهای مختلف احیای جنگل‌های حرّا است که متاسفانه به دلایل مختلف تحت تاثیر فعالیت‌های انسانی و تغییرات اقلیمی قرار گرفته‌اند.

مبارکی در پایان با اشاره به اهمیت تعادل بین آب شور و شیرین در حیات جنگل‌های حرّا تاکید کرد:  قطعا هر اقدامی که منجر به بارگذاری خاک وگل و لای در ریشه شود، حیات این جنگل‌ها را به خطر می‌اندازد چراکه تعادل بین آب شور و شیرین برای بقای آن‌ها بسیار مهم است.