سید کامل کاملی(سرهنگ_کاملی)

به گزارش پایگاه خبری صدای گامبرون

در سال ۱۲۸۱ در #بندرلنگه متولد شد.اجدادش از سادات بودند و نسبش به محمد مصطفی(ص) می‌رسید به همین جهت او را سید کامل نام نهادند. باتفاق پدر که کسب تجارت داشت راهی هندوستان شد و بیست سال از جوانیش را در آنجا گذراند و در همان دیار در دانشکده کشاورزی به تحصیل پرداخت و همزمان با روزنامه حبل المتین هم همکاری می نمود. سپس به میهن خود بازگشت.

در سال ۱۳۱۰ به خدمت شهربانی #بندرعباس در آمد سپس رهسپار آموزشگاه افسری شهربانی شد و توانست با رتبه اول از آموزشگاه فارغ التحصیل گردد. بعد از پایان دوره آموزشگاه در سال ۱۳۱۷ به ریاست شهربانی بندرعباس منصوب شد و سالها در این لباس خدمت نمود و اوضاع شهربانی را سروسامان داد. ۳۰ سال در اکثر شهرهای ایران با جدیت و علاقه انجام وظیفه نمود.
در سال ۱۳۴۱ با درجه سرهنگ تمام بازنشسته گردید. در دوران بازنشستگی به نوشتن مقالات و سرودن اشعار می‌پرداخت و اشعار اجتماعی و انتقادی خود را در روزنامه محلی به چاپ می رساند.
در تاریخ ۱۶ خرداد ۱۳۵۲دار فانی را وداع گفت و در شهر بندرعباس به خاک سپرده شد.
قصیده زیر به نام ” یادی از زمان خدمت ” به گویش بلوکی بندر لنگه می باشد که در خصوص بی وفایی مردم معاصرش سروده.

روزگاري كه روزگارُم هُد

شهرباني هُد و مو كارُم هُد

سالها خُم رئيس اُدُم بندر

هفت اقليم اختيارم هُد

پاسبان پياده سيصدتا

چند تا هم دگر سوارُم هُد

خُم هُدُم يك رئيس صد در صد

كارمندان بيشمارُم هُد

فكر و هوشُم هميشه آزادُد

مو توكل به كردگارُم هُد

با همه خلق از غريب و خودي

خوي اخلاص و سازگارُم هُد

همه مخلص هُدت و لي ظاهر

تا زماني كه كار و بارُم هُد

بعد سي سال خدمت دولت

نام سرهنگي افتخارُم هُد

تا بُدم بركنار و باز نشست

خصم جونم بو هركه يارُم هُد

هيچ مهر و وفا به جا شُـنَـوُو

مه كسانيكه انتظارُم هُد

وقتي از اين جهان چدُم دو سه تا

دفتر شعر يادگارُم هُد

باز كامل دلُش خَشه كه هنوز

زن و فرزند در كنارُم هُد
پی نوشت : دوستی می گفت در‌مراسم تشییع جنازه وی مارش و احترام نظامی توسط شهربانی اجرا شده است که نشان از نفوذ شخصیتی بالای وی داشته است